انواع قرص های خواب آور و عوارض آن

    قرص های خواب آور : عده زیادی از مردم دنیا (حدود نیمی از آنها) از مشکلات بی‌خوابی در رنج هستند.
    شاید شما هم یکی از آنها باشید و برای رسیدن به خواب مناسب به دنبال راه چاره‌ای باشید اما در درجه اول باید بگوییم که «‌بی‌خوابی یک نشانه است، نه یک بیماری!» از آنجا که نیاز افراد مختلف به خواب با هم متفاوت است، نمی‌توان مدت مشخصی را برای خواب لازم افراد تعریف کرد.

    عموما داروهای خواب آور برای کاهش استرس و اضطراب، درمان بی خوابی، تسکین و کاهش گرفتگی و تنش عضلات، کاهش علایم محرومیت از الکل و مواد مخدر، درمان حملات وحشت زدگی، افزایش اثر بی حس کننده های موضعی و بیهوشی عمومی، درمان پسیکوز (روان پریشی) و فراموشی پیش گستر قبل از اعمال جراحی تجویز می شوند. استفاده از این داروها پس از یک تا دو هفته ممکن است اثر معکوس بر خواب فرد داشته باشد.

    قرصهای آرام بخش (TRANQUILIZERS / SEDATIVES) داروهایی میباشند که با سرکوب سیستم اعصاب مرکزی (CNS) باعث ایجاد آرامش، تمدد اعصاب، کاهش اضطراب و استرس، خواب آلودگی، سرخوشی، کندی تنفس، کاهش حس تعادل، شل شدن عضلات، قضاوت مختل و واکنشهای کند و مردد می شوند. مصرف دوز بالای این دسته از داروها میتواند به از دست رفتن هوشیاری و حتی مرگ بیانجامد.
    بر پایه پژوهش جدیدی که توسط یک تیم پزشکی آمریکایی در نشریه «ژورنال بی ام جی اوپن» به چاپ رسیده است، مصرف قرص های خواب که در میان بسیاری از مردم طرفدار دارد به میزان چهار برابر احتمال بروز مرگ زودرس را تشدید می کنند.

    قرص های خواب آور

    انواع بی خوابی

    بی‌خوابی گذرا (بین چند روز تا یک هفته)
    بی‌خوابی حاد (بین سه هفته تا شش ماه)
    بی‌خوابی مزمن (بیشتر از یک سال)

     

    تقسیم بندی قرصهای خواب آور:

    ۱- بنزودیازپین ها (BENZODIAZEPINES): آرام بخش، خواب آور، ضد اضطراب، ضد تشنج، فراموشی آور و شل کننده عضلات میباشند.

    Diazepam دیازپام
    Oxazepam اکسازپام
    Lorazepam لورازپام
    Chlordiazepoxide کلردیازپوکساید
    Alprazolam آلپرازولام
    Bromazepam برومازپام
    Clobazam کلوبازام
    Clonazepam کلونازپام
    Clorazepate کلرازپام
    Estazolam استازولام
    Flunitrazepam فلونیترازپام
    Flurazepam فلورازپام
    Halazepam هالازپام
    Ketazolam کتازولام
    Loprazolam لوپرازولام
    Lormetazepam لورمتازپام
    Medazepam مدازپام
    Midazolam میدازولام
    Nitrazepam نیترازپام
    Nordazepam نوردازپام
    Prazepam پرازپام
    Quazepam کوآزپام
    Temazepam تمازپام
    Tetrazepam تترازپام
    Triazolam تریازولام

    ۲-باربیتورات ها(BARBITURATES): آرام بخش، خواب آور، ضد تشنج و بی هوش کننده میباشند. باربیتوراتها قوی تر از بنزودیازپین ها میباشند و امروزه عمدتا به عنوان داروی ضد تشنج و القاء کننده بی هوشی مصرف میگردند.

    Sodium Amytal) Amobarbital) آموباربیتال
    Aprobarbital آپروباربیتال
    Butabarbital بوتاباربیتال
    Butalbital بوتالبیتال
    Hexobarbital هگزوباربیتال
    Methylphenobarbital متیل فنو باربیتال
    Pentobarbital پنتوباربیتال
    Phenobarbital فنوباربیتال
    Secobarbital سکوباربیتال
    Sodium thiopental سدیم تیوپنتال
    Talbutal تالبوتال
    Thiobarbital تیوباربیتال

    ۳-داروهای ضد افسردگی(ANTIDEPRESSANT): ضد افسردگی و ضد اضطراب بوده و برخی از آنها (سه حلقه ای ها) برای تسکین دردهای مزمن تجویز میگردند.

    Fluoxetine فلوکستین
    Sertraline سرترالین
    Venlafaxine ونلافاکسن
    Citalopram سیتالوپرام
    Paroxetine پاروکستین
    Escitalopram اسیتالوپرام
    Fluvoxamine فلووکسامین
    Duloxetine دولوکستین
    Bupropion بوپروپیون
    Amitriptyline آمیتریپتیلین
    Dothiepin دوتیپین

    ۴-آنتی هیستامین ها(ANTIHISTAMINES): کاهنده واکنشهای حساسیتی و آرام بخش میباشند. برخی آنتی هیستامین های خواب آور و آرام بخش عبارتند از:

    diphenhydramine دیفن هیدرامین
    dimenhydrinate دیمن هیدرینات
    doxylamine دوکسیلامین

    ۵- ضد روان پریشی ها(ANTIPSYCHOTICS): در درمان اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، اختلالات هذیانی، جنون ها و دیگر اختلالات روان پریشی تجویز میگردند. (از ذکر آنها خودداری میکنیم)
    ۶- سایر قرصهای خواب آور و آرام بخش :

    zolpidem زولپیدم
    alpidem آلپیدم
    Zaleplon زالپلون
    eszopiclone اسزوپیکلون
    ramelteon راملتیون
    methaqualone متاکوآلون
    ethchlorvynol اتکلروینول
    chloral hydrate کلرال هیدارت
    meprobamate مپروبامات
    glutethimide گلوتی تیمید
    methyprylon متیپریلون
    gamma-hydroxybutyrate گاما هیدروکسی بوتیرات
    ethyl alcohol اتیل الکل
    diethyl ether دی اتیل اتر
    methyl trichloride متیل تری کلراید
    Zopiclone زوپیکلون

    قرص های خواب آور

    قرص بدون نسخه خواب آور

    از این گروه می‌توان به داروهای خواب آور ارزان‌قیمت و ملایمی مانند دیفن‌هیدرامین و دیمن‌هیدرینات اشاره کرد. این داروها باعث ایجاد رخوت، گیجی و خواب‌آلودگی فرد می‌شوند اما اعتیادآور نیستند. عوارض جانبی آنها شامل گیجی، تاری‌دید و خشکی دهان است. این داروها، جزو گروه داروهای خواب‌آورمحسوب نمی‌شوند اما خواب‌آلودگی از عوارض جانبی آنها به حساب می‌آید.

    موارد مصرف قرص های خواب آور

    ۱-کاهش استرس و اضطراب.
    ۲-درمان بی خوابی.
    ۳- تسکین و کاهش گرفتگی و تنش عضلات.
    ۴-کاهش علایم محرومیت از الکل و مواد مخدر.
    ۵-درمان حملات وحشت زدگی.
    ۶-تسهیل تستهای تشخیص پزشکی نظیرآندوسکوپی.
    ۷-افزایش اثر بی حس کننده های موضعی و بیهوشی عمومی.
    ۸-درمان پسیکوز (روان پریشی)
    ۹-فراموشی پیش گستر قبل از اعمال جراحی.

    موارد منع مصرف قرص های خواب آور

    ۱-همراه با الکل و سایر مواد مخدر و روانگردان.
    ۲-ناهماهنگی حرکتی و ضعف عضلانی.
    ۳-کاهش اکشیژن خون.
    ۴-آب سیاه (گلوکوم)
    ۵-وقفه تنفسی حین خواب (آپنه)
    ۶-حساسیت به آرام بخش ها.
    ۷-نارسایی شدید کلیوی (دیالیز)
    ۸-افسردگی شدید (تمایلات خودکشی)
    ۹-بیماریهای مزمن تنفسی.
    ۱۰-نارسایی شدید کبدی نظیر سیروز کبدی.
    ۱۱-حاملگی و شیردهی.(تحت نظر پزشک)
    ۱۲-افراد بالای ۶۵ سال(تحت نظر پزشک)

    عوارض جانبی قرص های خواب آور

    ۱-خواب آلودگی و خستگی صبح روز بعد از مصرف.در صورت بروز این علایم از رانندگی و کار کردن با ماشین آلات خودداری کنید.

    ۲-عدم هماهنگی عضلات، ضعف، سرگیجه، گیجی، آلرژی، تاری دید، توهم، بی حالی، تعریق، خشکی دهان، بثورات جلدی و سر درد.

    ۳-اشکال در گفتار، حافظه و قضاوت.

    ۴-حالت تهوع، استفراغ و سوزش سردل.

    ۵-ایجاد فراموشی پیش گستر(خاطرات اخیر به یاد نمی مانند).

    ۶-خشونت طلبی و پرخاشگری،بی خوابی، تحریک پذیری، افسردگی و اختلال در حفظ تعادل.

    قرص های خواب آور

    عوارض دراز مدت قرص های خواب آور

    ۱-ایجاد تحمل(TOLERANCE): به نیاز مصرف بیشتر دارو برای تاثیر و احساس مشابهی که پیشتر با مصرف مقادیر کمتر همان دارو حاصل می شد، اطلاق میگردد. مصرف کننده به مرحله ای میرسد که دیگر افزایش دوز مصرفی آرام بخش ها بی تاثیر خواهد بود. علایم ایجاد تحمل: دل درد، بی قراری، سرگیجه، رعشه، افسردگی، ترسهای غیر منطقی، پارانوئید و دمدمی مزاجی.

    ۲-وابستگی(DEPENDANCY): پس از ایجاد تحمل و افزایش دوز مصرفی و مصرف مداوم داروهای آرام بخش در فرد وابستگی روانی و جسمانی نیز ایجاد میگردد. هنگامی هم که مصرف کننده بطور ناگهانی مصرف دارو را قطع میکند دچار علایم محرومیت(WITHDRAWL) میگردد. این علایم شامل بی قراری، بی خوابی، اضطراب، تهوع، کرامپ شکمی، تپش قلب، لرز، رعشه، درد عمومی، اسهال، توهم، افسردگی، پارانویا، هذیان، کاهش اشتها، حملات وحشت زدگی، پرفشاری خون، بی خوابی ، اسپاسم عضلات، حساسیت به نور و صدا، تشنج و مرگ میباشد. باربیتوراتها اعتیاد آور تر از بنزودیازپین ها میباشند.

    ۳-سوء مصرف و اور دوز(OVER DOSE): خطر مصرف این دسته از داروها به عنوان داروهای تفننی به ویژه باربیتوراتها زیاد است. مصرف بیش از مقادیر تجویز شده نیز میتواند سبب مسمومیت و حتی مرگ فرد گرد.

    ۴- خودکشی با مصرف دوز بالای آرام بخش ها.

    نکته مهم: مصرف الکل به همراه آرام بخشها به علت اثرات مشابه (کاهش فعالیت مغز و سیستم اعصاب مرکزی) مرگ بار بوده و میتواند فرد را به کما و یا به کام مرگ بکشاند.

    تداخلات دارویی:

    ۱- الکل، داروهای ضد افسردگی، ضد تشنج ها و آنتی هیستامینها اثرات آرام بخش ها را مضاعف میکنند.

    ۲-قرصهای ضد بارداری سرعت دفع داروهای خواب آور را کاهش میدهند.

    ۳-سیگار سرعت دفع داروهای آرام بخش را افزایش داده و اثرات آنها را نیز کاهش میدهد.

    راهنمای مصرف:

    ۱-قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید تا دوز مناسب وضعیت جسمی شما برایتان تجویز گردد. همچنین از لحاظ تداخل با دیگر داروها و بیماریها مورد بررسی قرار گیرید.

    ۲-در صورتی که دچار تحریکات گوارشی می شوید آنها را همراه با غذا میل کنید.

    ۳-هیچگاه بطور ناگهانی اقدام به قطع مصرف آنها نکنید. و برای قطع آنها ابتدا با پزشکتان مشورت کنید.

    ۴-هیچگاه این داروها را به همراه الکل و دیگر مواد مخدر و روانگردان مصرف نکنید.

    ۵-به خاطر داشته باشید قرصهای خواب آور درمان موقتی بی خوابی میباشد. چنانچه برای مدت طولانی از آنها استفاده کنید و سپس مصرف آنها را قطع کنید، بی خوابی شما تشدید میگردد. تا آنجا که ممکن است دوز پایین دارو را مورد مصرف قرار دهید.

    ۶-حداکثر مدت زمان مجاز مصرف آرام بخش ها ۲-۴ هفته پیاپی و هفته ای ۲-۳ مرتبه میباشد.

    ۷-قرصهای خواب آور را نیم ساعت قبل از خواب مصرف کرده و پس از مصرف از کشیدن سیگار اجتناب ورزید.

    ۸-داروهای مسکن و خواب آور را دور از دسترس کودکان قرار دهید.

    ۹-مصرف مداوم قرصهای خواب آور خواب عمیق و همراه با رویا را سرکوب کرده و خواب را سبک میکنند.

    ۱۰-معمولا صبح روز بعد شما احساس خستگی و گیجی اندکی خواهید داشت. بنابراین تا بی اثر شدن کامل اثرات آنها از انجام فعالیتهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند خودداری کنید.

    ۱۱-جای استفاده از قرصهای خواب آور اصول بهداشت خواب را رعایت کنید.

     

    **گاهی مواد طبیعی دردسترس ما جود دارند که می‌توانند بی‌خوابی را تا حدودی رفع کنند. عسل یکی از معروف‌ترین مواد طبیعی آرام‌بخش است که مصرف آن در این زمینه توصیه می‌شود.

     

ارسال دیدگاه

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت وب صفا محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
طراحی و کدنویسی : رضا دلیر